310179
Het land wordt gevoed door de mens
en gedood door de mens
Het leven wordt gevoed door de mens
en gedood door de mens
De mens wordt gevoed door het land en het leven
en doodt zichzelf
310179
Het land wordt gevoed door de mens
en gedood door de mens
Het leven wordt gevoed door de mens
en gedood door de mens
De mens wordt gevoed door het land en het leven
en doodt zichzelf
030579
Blank is het strand
en de rug van mijn lief
Haar borsten zo vief
– een paartje in het zand
Zacht is het mos
en het kuiltje in haar wang
Haar benen zo lang
– een paartje in het bos
030579
Even zacht als een tournedos
hangen haar billen over het clo
030579
Over en weer
beschuldigingen
van het zeer
debet
aan de schuld
een verstikkend net
Liefdevol schelden
op jeugdig onbenul
Vergeefse helden
Nu, dichtbij
is het anders
een woestenij