310179

Het land wordt gevoed door de mens
en gedood door de mens

Het leven wordt gevoed door de mens
en gedood door de mens

De mens wordt gevoed door het land en het leven
en doodt zichzelf

030579

Blank is het strand
en de rug van mijn lief
Haar borsten zo vief
– een paartje in het zand

Zacht is het mos
en het kuiltje in haar wang
Haar benen zo lang
– een paartje in het bos

030579

Even zacht als een tournedos
hangen haar billen over het clo

030579

Over en weer
beschuldigingen
van het zeer

debet
aan de schuld
een verstikkend net

Liefdevol schelden
op jeugdig onbenul
Vergeefse helden

Nu, dichtbij
is het anders
een woestenij